Bir kadının şikayeti üzerine inen ayet, kocasının kendisine haksız bir söz (zıhâr) söylemesi üzerine haklarını aramak için Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) başvuran Havle bint Sa’lebe hakkındadır. Bu olay üzerine inen ayetler Mücâdele Suresi’nin ilk 4 ayetidir.
Kocası Evs bin Sâmit, öfkelenerek Havle’ye “Sen bana anamın sırtı gibisin”demiştir. Cahiliye döneminde bu söz “zıhâr” olarak adlandırılırdı. Zıhâr, erkeğin karısından tamamen uzak durması ancak kadının başka biriyle evlenmesine de izin vermemesi anlamına gelen çok adaletsiz bir gelenekti. Bu duruma düşen ve gidecek yeri olmayan Havle, hakkını aramak için Hz. Peygamber’e gitti ve durumu şikayet etti.
O dönemde henüz bu konuda bir vahiy gelmediği için Hz. Peygamber, “Sen kocana haram oldun” şeklinde içtihatta bulundu. Havle bint Sa’lebe bu duruma razı olmayıp derinden dua etti ve şikayetini doğrudan Allah’a arz etti.

Onun bu feryadı üzerine Yüce Allah Mücâdele Suresi 1. ayeti gönderdi. Meali şu şekildedir:
Kocası hakkında seninle tartışan ve Allah’a şikayette bulunan kadının sözünü Allah işitmiştir. Allah sizin karşılıklı konuşmanızı işitiyordu. Çünkü Allah her şeyi işitmekte ve görmektedir.”
Bu ayet doğrudan gökyüzünden inerek bir kadının sesinin ve şikayetinin Allah tarafından duyulduğunu haber vermiştir. Ardından gelen ayetlerde (Mücâdele 2-4) bu haksız geleneğin yasaklandığı ve kocanın eşine geri dönebilmesi için kefaret ödemesi gerektiği bildirilmiştir:

- Önce bir köle azat etmesi.
- Buna gücü yetmiyorsa peş peşe iki ay oruç tutması.
- Buna da gücü yetmiyorsa altmış fakiri doyurması emredilmiştir.
Bu ayetler, haksızlığa uğrayan bir kadının sesinin ilahi adalet tarafından nasıl yankı bulduğunu ve aile hukukunda kadın haklarının nasıl korunduğunu gösteren en önemli örneklerden biridir.
